Mostrando entradas con la etiqueta afirmar. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta afirmar. Mostrar todas las entradas

Stereóô

στερεόω

[stereóô]

Verbo

(derivado de στερεός [stereós], “firme”, “sólido”, “estable”, “fuerte”). 
Designa la acción hacer firme, dar solidez, consolidar o fortalecer algo que estaba débil o inestable. En el griego médico (Hipócrates, Galeno), se usa para describir la osificación o el fortalecimiento estructural de huesos y articulaciones. En Hechos 3: 7, 16, Lucas describe la restauración física (osificación/fortalecimiento de miembros) usando el Aoristo, que indica una acción puntual y completa (el milagro instantáneo). 
En Hechos 16:5, el imperfecto expresa un proceso continuo de consolidación doctrinal y comunitaria, una maduración progresiva que precede y sostiene el crecimiento numérico. Lucas vincula la firmeza (στερεόω [stereóô]) con el aumento numérico (περισσεύω [perisseúô]). Para él, la estabilidad interna (firmeza en la fe) es la base necesaria para la expansión externa (crecimiento en número).
“hacer sólido”, “hacer firme”, “dar consistencia”, “afianzar” “solidificar”, “confirmar”, “consolidar”

3 veces:

(1) Hechos 3:7
Y tomándole por la mano derecha le levantó; y al momento SE le AFIRMARON los pies y tobillos;
ἐστερεώθησαν [estereôthêsan], Aor. Ind. Pas., 3ª. pl.
[acción puntual y completa: fortalecimiento estructural inmediato]

(2) Hechos 3:16
Y por la fe en su nombre, a éste, que vosotros veis y conocéis, le HA CONFIRMADO su nombre; y la fe que es por él ha dado a éste esta completa sanidad en presencia de todos vosotros.
ἐστερέωσεν [esteréôsen], Aor. Ind. Act., 3a. sing.
[el Nombre “dio solidez”, restaurando plenamente su capacidad funcional].

(3) Hechos 16:5
Así que las iglesias ERAN CONFIRMADAS en la fe, y aumentaban en número cada día.
ἐστερεοῦντο [estereoûnto], Imperf. Ind. Medio/Pas., 3a. pl.
[proceso continuo de consolidación doctrinal y comunitaria]













Martúromai

Verbo

(deponente)

μαρτύρομαι

[martúromai]

 llamar a testificar, atestiguar, atestar; 

invocar, conjurar; protestar; aseverar, afirmar, insistir

5 veces

(1) Hechos 20:26 
Por tanto, yo os protesto en el día de hoy, que estoy limpio de la sangre de todos;
μαρτύρομαι [martúromai] Presente Indicativo Medio/Pasivo, 1ª sing.  


(2) Hechos 26:22 [Variante]
Pero habiendo obtenido auxilio de Dios, persevero hasta el día de hoy, dando testimonio a pequeños y a grandes, no diciendo nada fuera de las cosas que los profetas y Moisés dijeron que habían de suceder:
Textus Receptus:
μαρτυρούμενος [marturoúmenos] Presente Participio Pasivo, nom. sing. masc. de  μαρτύρομαι  [martúromai]): "testimoniando".

WH:
μαρτυρόμενος [marturómenos] Presente Participio Medio/Pasivo, nom. sing. masc. de μαρτυρέω 
[marturéô] - "siendo testimoniado".


(3) Gálatas 5:3 
Y otra vez testifico a todo hombre que se circuncida, que está obligado a guardar toda la ley.
μαρτύρομαι [martúromai] Presente Indicativo Medio/Pasivo, 1ª sing.


(4) Efesios 4:17 
Esto, pues, digo y requiero en el Señor: que ya no andéis como los otros gentiles, que andan en la vanidad de su mente,
μαρτύρομαι [martúromai] Presente Indicativo Medio/Pasivo, 1ª sing.


(5) 1 Tesalonicenses 2:11(12) [Variante]
[11] así como también sabéis de qué modo, como el padre a sus hijos, exhortábamos y consolábamos a cada uno de vosotros, [12] y os encargábamos que anduvieseis como es digno de Dios, que os llamó a su reino y gloria. 

Textus Receptus:     
[11] καθάπερ οἴδατε ὡς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ὡς πατὴρ τέκνα ἑαυτοῦ παρακαλοῦντες ὑμᾶς καί παραμυθούμενοι καί μαρτυρούμενοι [12] εἰς τὸ περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ θεοῦ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν καὶ δόξαν
μαρτυρούμενοι [marturoúmenoi] Presente Participio Medio, nom. pl. masc. de μαρτυρέω [marturéô].

WH
[11] καθάπερ οἴδατε ὡς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ὡς πατὴρ τέκνα ἑαυτοῦ [12] παρακαλοῦντες ὑμᾶς καὶ παραμυθούμενοι [12] καὶ μαρτυρόμενοι εἰς τὸ περιπατεῖν ὑμᾶς ἀξίως τοῦ θεοῦ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν καὶ δόξαν
μαρτυρόμενοι [marturómenoi] Presente Participio Medio/Pasivo (deponente), nom. pl. masc.  (de  μαρτύρομαι [martúromai]): "testimoniando".